این "نرمش" هم مسخره است قاعده این است که شما اگر فعلی را آوردید .... درست است، "دیدن"، "ببین" می شود "بینش"، می بریدش به امر، "ببین" می شود "بینش" وگرنه "نرمش" ساختگی روزنامه است نه؟ "نرمش" که نمی شود کلمات فارسی قاعده اش اینطور است می بریدش به امر بعد ببینید چه می شود. "رفتن"، "برو"، "روش". "دیدن"، "ببین"، "بینش". "خوردن"، "بخور"، "خورش" اما "نرمیدن" که شما ندارید که بگوئید "بنرم" و "نرمش". از اینها زیاد است تو فارسی یکی دوتا نیست ها! (سیداحمد فردید 17/4/65 )

".....بنابراین اساس کار بنده می گویم علم الاسماء تاریخی است. حکمت انسی گفتم یعنی آشنائی به اسم پریروز و پس فردا، "انس" با "آشنائی" و "گنوسیس" همریشه است، کلمات دیگری هم دارد" (سیداحمد فردید 17/4/65)

"بنده بعد توضیح خواهم کرد که این کلمه "حظ نفس" با "تن آسانی" هم چم و همگن است. امروز در روزنامه ها فعلا "تن آسائی" می نویسند، اینها اشکالی ندارد، بجای دور یا تسلسل، دورتسلسل می نویسند! همچنین {می نویسند}تن آسائی. آسودگی و آسایش با آسانی هم چم است و همگن. این کلمات همریشه هستند. تن به معنی "خود" است، در اوستا هم تن به معنی "خود" است" (در امدی به حکمت معنوی 1351)

مسأله ديگري كه بنده بايد براي شما مطرح كنم مسأله التقاط است و اختلاط، كلمه اختلاط ، خلط ، با كراسيس به يوناني و سرشت فارسي هم ريشه است اگر يك چيزي به هم سرشتيم اين ميشود اختلاط ، امتزاج و آميزش , ا

"....بنابراين فكر اقسامي دارد. يكي اين فكر است، اين فكر حسابگرانه به حسابگري علمي نه قبل از تماس با غرب وجود داشته و نه در قرون وسطي و نه حتي در يونان . اجمالا چرا! براي اينكه رياضيات فكر كمي است و

"حوالت كه ميگويم شعار نيست! بلكه با شعور قرين است - يا با خودآگاهي - اما حالا من اگر بخواهم كه بيان كنم حوالت چيست بايد بروم به قضا و قدر، خودش چند صفحه لازم دارد. آنهم بااين الفاظ فاقد ذكر وفكري ك

""انگاری" تعبیری است که به یادآوری آقای دکتر فردید در زبان پهلوی نیز درست به معنی "ایسم" بکاررفته است. مثلا در کلماتی چون "دوبن ایست (دو بنیشت)انگاری) به معنی مذهب ثنویت (دوآلیسم) و "نیست ایزد انگاری" به معنی مذهب الحاد"( "کرامت الله موللی، از زیرنویس های "پدیدار شناسی و روان درمانی")

"مسألهاي كه باز اجمالا به آن تفصيل دادم و باز هم تفصيل خواهم داد مسأله زمان است، زمان عرضي و زمان طولي ، زمان عرضي است و آگاهي، آگاهي منتشر همه كس، يك زمان طولي است كه سيرش شروع ميشود مي رود تا قرب فرائض، يك زمان هم بينابين قرب نوافل و فرائض است ، اين زمان معقولات ثاني است زمان اعتباريات حكمي است، بحث حصولي و حضوري از اشياء است, از اسم است".(دیدار فرهی وفتوحان آخرالزمان)

"وارستگی مورد نظر هایدگر gelassenheit ، وارستگی و رستگاری ازدنیا پرستی است. از روی یک ترجمه انگلیسی وارستگی را "تبری" ترجمه کرده اندکه درست نیست.معنی دیگر وارستگی، "تفویض" است" (سید احمد فردید 1365)